Dalej

nas

Wokół Prawa Własności Intelektualnej to serwis prowadzony przez prawników, którzy specjalizują się w zagadnieniach takich jak prawo autorskie, znaki towarowe i patenty, nowe technologie oraz dobra osobiste. Autorzy na co dzień doradzają zarówno twórcom, wynalazcom jak i przedstawicielom środowiska biznesowego oraz inwestorom w kwestiach związanych z ochroną i zarządzaniem własnością intelektualną.

Serwis wpwi.pl kierowany jest do tych, którzy w swojej działalności tworzą rozwiązania podlegające ochronie w ramach praw własności intelektualnej lub z takich rozwiązań korzystają, a więc do start-upów, producentów, twórców, przedstawicieli mediów, agencji reklamowych, czy też innych przedsiębiorców zaangażowanych w innowacyjne projekty wymagające odpowiedniego zabezpieczenia prawnego.

Autorzy komentują problemy związane z własnością intelektualną, z którymi spotykają się w ramach swojej działalności zawodowej i proponują rozwiązania możliwe do zastosowania w praktyce. Informują również o aktualnych wydarzeniach w branży IP, takich jak zmiany przepisów, czy wyroki sądów w interesujących sprawach.

Opinie

Forma pisemna umowy w prawie autorskim

Forma pisemna umowy w prawie autorskim

Przeniesienie praw oraz udzielenie licencji to dwa podstawowe rodzaje transakcji w prawie autorskim. Ustawa zastrzega, że w przypadku umów przenoszących prawa autorskie i umów licencji wyłącznej konieczne jest zachowanie formy pisemnej pod rygorem nieważności. Jeśli zaś chodzi o umowy licencji niewyłącznej, to przepisy nie wymagają żadnej szczególnej formy. Wymóg zachowania formy pisemnej oznacza, że formą […]

Niewypowiadalna licencja na czas nieokreślony

Niewypowiadalna licencja na czas nieokreślony

Niewątpliwie umowy licencyjne są umowami o “słabszym skutku” niż umowy przenoszące autorskie prawa majątkowe. Zapewniają one bowiem licencjobiorcy możliwość korzystania z utworu tak długo jak umowa pozostaje w mocy. Stąd też nie mamy do czynienia z transakcją definitywną jak np. przy sprzedaży. W wielu przypadkach strony decydują się jednak na zawarcie umowy licencyjnej, ponieważ przeniesienie […]

50 % koszty uzyskania przychodów dla programistów

50 % koszty uzyskania przychodów dla programistów

Zatrudnianie programistów przez startupy, software house’y, czy też inne firmy tworzące aplikacje i programy komputerowe, stwarza możliwość zastosowania 50 % kosztów do uzyskiwanych przez pracowników przychodów, co przekłada się na wyższą wartość wynagrodzenia netto dla takiego pracownika. Zastosowanie kosztów w takiej wysokości możliwe jest jednak pod kilkoma warunkami i wymaga wprowadzenia pewnych procedur, które przybliżymy […]

Aktualności

Utwory niedostępne w handlu

W środę 16 listopada 2016 r. Trybunał Sprawiedliwości UE wydał kolejny interesujący wyrok, dotyczący praw autorskich (sprawa C-301/15, Soulier i Doke). Sprawa dotyczyła co prawda francuskich przepisów o korzystaniu z utworów niedostępnych w handlu, jednak wyrok może mieć również wpływ na polskie regulacje, które obowiązują dopiero od roku. Trybunał uznał, że przepisy krajowe nie mogą […]

TSUE o wypożyczaniu ebooków

W czwartek 10 listopada Trybunał Sprawiedliwości UE wydał ciekawy wyrok, w którym uznał, że użyczenie książek cyfrowych może w niektórych sytuacjach zostać zrównane z użyczeniem książek tradycyjnych (sprawa C‑174/15, VOB/Stichting Leenrecht). Stronami postępowania były VOB – działające w Niderlandach stowarzyszenie bibliotek publicznych oraz Stichting Leenrecht – fundacja, której zostało powierzone zadanie pobierania wynagrodzenia dla autorów […]

Dynamiczny adres IP a dane osobowe

Znamy stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie kwalifikacji adresów IP jako danych osobowych (wyrok w sprawie C-582/14). Trybunał przyjął, że dynamiczny adres protokołu internetowego  użytkownika stanowi dla podmiotu prowadzącego witrynę̨ dane osobowe, gdy ten podmiot dysponuje środkami prawnymi umożliwiającymi mu zidentyfikowanie danego użytkownika dzięki dodatkowym informacjom, jakimi dysponuje dostawca dostępu do Internetu osoby odwiedzającej. […]

Autorzy

CONNECT ON LINKEDIN

Let's connect

LIKE US ON FACEBOOK

Stay connected

SEND US AN EMAIL

Contact us

Napisz do nas


Utwory niedostępne w handlu

W środę 16 listopada 2016 r. Trybunał Sprawiedliwości UE wydał kolejny interesujący wyrok, dotyczący praw autorskich (sprawa C-301/15, Soulier i Doke). Sprawa dotyczyła co prawda francuskich przepisów o korzystaniu z utworów niedostępnych w handlu, jednak wyrok może mieć również wpływ na polskie regulacje, które obowiązują dopiero od roku.

Trybunał uznał, że przepisy krajowe nie mogą zezwalać na cyfrowe zwielokrotnianie książek niedostępnych w handlu z naruszeniem wyłącznych praw autorskich. Nie jest wystarczające uregulowanie, które zapewnia autorom możliwość złożenia sprzeciwu wobec korzystania z ich utworów. Konieczne jest stwierdzenie chociażby dorozumianej zgody na korzystanie. Z tego względu przepisy muszą gwarantować, że każdy twórca zostanie wcześniej skutecznie poinformowany o zamierzonym korzystaniu z jego utworu oraz dostępnych mu środkach pozwalających na zakazanie takiego wykorzystania zanim do niego dojdzie. Tymczasem w Polsce brak jest takiego mechanizmu informacyjnego, przepisy gwarantują jedynie możliwość zgłoszenia sprzeciwu.

Link do wyroku.

TSUE o wypożyczaniu ebooków

W czwartek 10 listopada Trybunał Sprawiedliwości UE wydał ciekawy wyrok, w którym uznał, że użyczenie książek cyfrowych może w niektórych sytuacjach zostać zrównane z użyczeniem książek tradycyjnych (sprawa C174/15, VOB/Stichting Leenrecht).

Stronami postępowania były VOB – działające w Niderlandach stowarzyszenie bibliotek publicznych oraz Stichting Leenrecht – fundacja, której zostało powierzone zadanie pobierania wynagrodzenia dla autorów z tytułu użyczania utworów przez biblioteki publiczne (w Polsce organizacją pobierającą takie wynagrodzenie jest Stowarzyszenie Autorów i Wydawców COPYRIGHT POLSKA).

Spór zaś dotyczył tego, czy w Niderlandach użyczanie książek cyfrowych przez biblioteki publiczne jest objęte reżimem użyczenia publicznego, mającym zastosowanie do książek tradycyjnych. Przepisy prawa holenderskiego przewidują – stosownie do art. 6 ust. 1 dyrektywy 2006/115/WE – odstępstwo od wyłącznego prawa publicznego użyczenia, o ile twórcy otrzymają wynagrodzenie za takie użyczenie.

Praktyka holenderskich bibliotek publicznych wskazywała jednak, że udostępniają one książki cyfrowe przez Internet, na podstawie umów licencyjnych zawartych z podmiotami praw autorskich, a nie w oparciu o przepis będący podstawą do użyczania książek tradycyjnych.

VOB wniosło jednak do sądu holenderskiego skargę w celu uzyskania oświadczenia prawnego, zgodnie z którym obecne przepisy holenderskie obejmują także użyczenie cyfrowych kopii książek, a nie tylko książek tradycyjnych.

Warto zwrócić uwagę, że skarga VOB dotyczyła sytuacji, gdy użyczenie cyfrowej kopii książki jest dokonywane poprzez umieszczenie tej kopii na serwerze biblioteki publicznej i umożliwia danemu użytkownikowi zwielokrotnienie wspomnianej kopii poprzez pobranie jej na swój własny komputer, przy czym tylko jedna kopia może być pobrana w okresie użyczenia, a po upływie tego okresu użytkownik nie ma już możliwości korzystania z pobranej przez siebie kopii (tzw. model „one copy, one user”).

W pierwszej kolejności Trybunał zauważył, że nie ma przeszkód aby pojęcie „użyczenia” w rozumieniu dyrektywy 2006/115 było interpretowane w stosownym przypadku w ten sposób, że obejmuje ono także niektóre przypadki użyczenia dokonywanego w postaci cyfrowej (pkt 39 i 44 wyroku).

Następnie TSUE zwrócił uwagę, że choć art. 6 ust. 1 dyrektywy 2006/115 należy interpretować ściśle, to jego wykładnia musi pozwolić również na zachowanie skuteczności (effet utile) wprowadzonego tym przepisem odstępstwa dotyczącego użyczenia publicznego. Zdaniem Trybunału, aby ta skuteczność mogła być zachowana, nie można wykluczyć że art. 6 ust. 1 znajdzie zastosowanie także wtedy, gdy czynność wykonywana przez bibliotekę posiada cechy zasadniczo porównywalne do cech użyczania utworów drukowanych.

Trybunał wyraził pogląd, że udostępnianie cyfrowych egzemplarzy w modelu „one copy, one user” posiada cechy porównywalne co do zasady do cech użyczenia utworów drukowanych. Po pierwsze, ograniczenie jednoczesnych możliwości pobrania do jednej kopii oznacza, że zdolność w zakresie użyczenia przez daną bibliotekę nie przekracza zdolności, którą posiadałaby ta biblioteka w odniesieniu do utworu drukowanego, a po drugie, użyczenie to jest dokonywane tylko na ograniczony czas (pkt 53 wyroku).

W konsekwencji przyjął, że pojęcie „użyczenia” w rozumieniu przepisów dyrektywy 2006/115 obejmuje również użyczenie cyfrowej kopii książki w modelu „one copy, one user”.

Druga kwestia, którą rozważał Trybunał dotyczyła tego, czy Państwa Członkowskie mogą uzależniać możliwość stosowania art. 6 ust. 1 dyrektywy 2006/115, od tego czy oddana przez bibliotekę publiczną do dyspozycji cyfrowa kopia książki została wprowadzona do obrotu w drodze pierwszej sprzedaży lub innego pierwszego przeniesienia własności tej kopii w Unii przez podmiot prawa do publicznego rozpowszechniania lub za jego zezwoleniem. Trybunał uznał, że warunek taki jest dopuszczalny.

Trybunał przedstawił również stanowisko zgodnie z którym art. 6 ust. 1 dyrektywy 2006/115 nie może znaleźć zastosowania, jeżeli biblioteka publiczna udostępnia cyfrową kopię książki, która to kopia została uzyskana z nielegalnego źródła. Jednym z celów dyrektywy jest bowiem walka z piractwem, a uznanie że biblioteka może użyczać kopie uzyskane z nielegalnych źródeł byłoby sprzeczne z tym celem i mogłoby prowadzić do powstania nieuzasadnionej szkody po stronie podmiotów praw autorskich.

Warto przy tym zauważyć, że Stowarzyszenie Autorów i Wydawców COPYRIGHT POLSKA odpowiedzialne za wypłatę autorom wynagrodzeń za wypożyczenia publiczne stało dotychczas na stanowisku, że wynagrodzenie to „obejmuje jedynie <<papierowe>> wydania książek. Zgodnie zapisami ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych wynagrodzenie przysługuje tylko za użyczenia egzemplarzy utworów wyrażonych słowem, powstałych lub opublikowanych w języku polskim w formie drukowanej, przez biblioteki publiczne” (https://www.copyrightpolska.pl/pl/3/251/259/FAQ–pytania-i-odpowiedzi). Zobaczymy zatem, czy wyrok Trybunału będzie miał wpływ na praktykę wypłaty wynagrodzeń dla autorów w Polsce.

Dynamiczny adres IP a dane osobowe

Znamy stanowisko Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawie kwalifikacji adresów IP jako danych osobowych (wyrok w sprawie C-582/14).

Trybunał przyjął, że dynamiczny adres protokołu internetowego  użytkownika stanowi dla podmiotu prowadzącego witrynę̨ dane osobowe, gdy ten podmiot dysponuje środkami prawnymi umożliwiającymi mu zidentyfikowanie danego użytkownika dzięki dodatkowym informacjom, jakimi dysponuje dostawca dostępu do Internetu osoby odwiedzającej.

Takie stanowisko rozszerza krąg osób będących administratorami danych, którymi w rezultacie mogą być także osoby prowadzące strony internetowe, jeżeli rejestrują dynamiczne adresy IP użytkowników.

Link do wyroku w sprawie C-582/14.